Helpen op Lesbos

De wekker gaat en ik stap mijn bed uit. De laptop hoeft vandaag niet mee. Vandaag wordt er even niet geprogrammeerd. Samen met een verpleegkundige en een brandweerman vertrek ik midden in de nacht om de eerste ‘Watchtower Shift’ te doen. Nee, deze dienst wordt er ook niet verpleegd of een brand geblust. Wat we wel doen is een half uurtje rijden om vervolgens over de zee te turen om te kijken of er mensen met een rubberbootje onze kant op komen. Hopelijk kunnen we voorkomen dat er deze nacht mannen, vrouwen, kinderen, complete gezinnen verzwolgen worden door de zee. Want iedereen heeft toch recht op een gelukkig leven?

Expansion steunt vrijwilligerswerk

Wat onbeschoft van me, ik zal me eerst even voorstellen; mijn naam is Harry en ik werk als Front-end Developer bij Expansion. In februari 2016 heb ik in overleg met Expansion een poosje vrijwilligerswerk kunnen doen op Lesbos. Mijn werkgever komt medewerkers die vrijwilligerswerk doen graag tegemoet en heeft kosteloos de helft van mijn vrije dagen beschikbaar gesteld en de onkosten vergoed. Overigens, niet alleen ik heb vrijwilligerswerk gedaan.. samen met mijn vrouw zijn wij, in samenwerking met de stichting Christian Refugee Relief, vertrokken naar het Griekse eiland Lesbos. Met zo'n dertien mensen hebben we daar een gasthuis gehuurd en van daaruit hulp geboden op het eiland. 

Als vrijwilliger op Lesbos voor diverse taken ingezet

De werkzaamheden als vrijwilliger zijn redelijk uiteenlopend. Zo hebben we onder andere op de uitkijk gestaan vanaf een hoog punt op een eiland (Watchtower Shift), zijn we in een jeep langs de kust gaan rijden om eerste hulp te bieden in de vorm van warmtedekens en schoon water (de Beach Shift), hebben we hulpgoederen uitgedeeld in het registratiekamp in opdracht van Ofxam Novib en we hebben gewerkt aan het gebruiksklaar maken van een nieuwe opvanglocatie op het eiland. Dit laatste betreft een verlaten hotel dat opgeknapt wordt om ontheemde families op te vangen voordat ze naar het registratiekamp gaan.

Registratie kamp Moria

Wat het meeste indruk heeft gemaakt, is het registratiekamp Moria dat is gesitueerd in een voormalig detentiekamp en wordt geleid door de lokale politie. Het is een relatief klein kamp en al helemaal te klein om het hoofd te bieden aan de enorme stroom mensen die in de pieken hierdoor heen komen. Soms stonden we twee uur niets te doen en dan opeens kwam er iemand vertellen dat er weer mensen aankwamen in het kamp. Ondertussen was het donker geworden en terwijl we nog niemand zagen, klonk het geluid van een menigte mensen, huilende kinderen, geschreeuw en gezang.

Voorzichtig ging dan het hek open en binnen enkele minuten stond er dan een forse rij voor onze tent. We probeerden de orde een beetje te bewaken; officieel was er een rij voor vrouwen en kinderen en een aparte rij voor mannen. Op zo'n moment renden we naar de zeecontainer achter 'onze' tent om het meest noodzakelijke te pakken; de warmtedekens. Van iedereen die langskwam, vroegen we hun registratieformulier en schreven we het nummer over en vroegen we naar hun naam. Niet dat die naam relevant is voor Ofxam Novib, maar dat gebeurt dus puur om een beetje menswaardigheid te creëren.

En als dan om drie uur ‘s nachts de dienst er op zat, liepen we het kamp uit langs mensen die zich langs de kant opwarmden rond een vuurton of op de grond sliepen met 'onze' dekens. Wij gingen weer naar het gasthuis voor een warme douche en een paar uurtjes slaap. Tenminste, zodra we de voorruit ijsvrij hadden gemaakt...

Verschillende soorten mensen dragen een steentje bij

Het mooiste van het werk dat we deden, vond ik dat we met allerlei soorten mensen probeerden een steentje bij te dragen om deze humanitaire crisis het hoofd te bieden. We ontmoetten Noren, Spanjaarden, Duitsers en Britten, christenen, moslims en atheïsten, verpleegkundigen en bouwvakkers. Wat ik ook gezien heb, is dat je politieke mening weinig relevant is op een plek als deze. Ik zeg niet dat er geen plan hoeft te zijn voor de toekomst, maar op deze plek verdrinken mensen, verdwijnen kinderen in de mensenhandel, is er te weinig eten. Kortom er is nood.

Je hoeft geen geleerde arts of een geoefende hulpverlener te zijn. Een kok heeft een verband aangelegd, een verpleegkundige bouwde tenten op, een elektricien hielp een kind dat haar ouders kwijt was, een brandweerman deelde water uit en een programmeur tuurde door een verrekijker om onze medemens te helpen. Want; we willen toch allemaal een gelukkig leven?

pasfotoharryblog

Harry van der Beek

Front-end Developer

Plaats reactie